Nejla Ayvaz
@Nejlayvaz
46 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Eserin dil ve anlatımı günümüzün şişirilen popüler eserlerinin arasında kendini öne çıkartıyor, farkını gösteriyor. Özlenilen akıcılıkta okurun okuma zevkini hep taze tutuyor. Eserin içeriği, karakterlerin tahlili okuyucuyu kitabın içine girip Nazan’ı çekip almaya itiyor. Okur Nazan’ın saflığı ve savunmasızlığı karşısında yer yer kızıyor yer yer ona acıyor. Kaynanasının sonunda ettiğini buldun düşüncesi biraz olsun okuyucuyu rahatlatsa da kitabın sonu eserin okuma zevkini gölgeliyor. 396 sayfası bir solukta ilerlemiş ancak sonraki 5 sayfa sanki yazarın kaleminden çıkmamış düşüncesine sevk ediyor.
Ölümün soğuk yüzüyle başlıyor kitap. Sayfaları her çevirişimde kitabın yazılış amacının sadece babaya duyulan sevgi olmadığını mutlaka verilmek istenen farklı bir duygu, düşünce var diye bekledim. Her sayfada bu kadar basit olmamalı düşüncesiyle yüzleştim. Ancak kitabın sonuna eriştiğimde yarı otobiyografik olan bu eserin üzerimde bıraktığı kasvet havasının beni nasıl etkilediğini fark ettim. İtiraf etmek gerekirse okurken çok sıkıldım, içim çekildi. Kendi yakınlarımın yokluğunun empatisini tahayyül etmek durumunda kaldım istemsizce. İfadeler, dil ve anlatım oldukça profesyonel ancak içerik kitabı okunuşunu ağırlaştırıyor.
