Ölümün soğuk yüzüyle başlıyor kitap. Sayfaları her çevirişimde kitabın yazılış amacının sadece babaya duyulan sevgi olmadığını mutlaka verilmek istenen farklı bir duygu, düşünce var diye bekledim. Her sayfada bu kadar basit olmamalı düşüncesiyle yüzleştim. Ancak kitabın sonuna eriştiğimde yarı otobiyografik olan bu eserin üzerimde bıraktığı kasvet havasının beni nasıl etkilediğini fark ettim. İtiraf etmek gerekirse okurken çok sıkıldım, içim çekildi. Kendi yakınlarımın yokluğunun empatisini tahayyül etmek durumunda kaldım istemsizce. İfadeler, dil ve anlatım oldukça profesyonel ancak içerik kitabı okunuşunu ağırlaştırıyor.