Sırtımda, taşınmaz yüklü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşısını verin:
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl da delinmez küfen?
Ebedî oluşun urbası kefen
Kursa da boşluğa asma köprü, fen
Allah derim, başka hiçbir şey demem
Necip Fazıl Kısakürek