Nematullah Habibi
@Nematulla_Habibi
Şu anda okuduğu kitap
Sen yine de yaşat beni.Düşler sokağı
Bir kitap olsam, okur muydun beni?
En sevdiğin satırda, çizmeye kıyamadan,
Kurutulmuş güllerle süsler miydin sayfalarımı?
Mesela tekrar tekrar okur muydun uyumadan?
Sabahları değinir miydi gözlerin bana güne başlamadan..?
Kalbinin rafına kaldırıp, ruhunda saklar mıydın?
En sıkıldığın hikayemde sabreder miydin
Yarım bırakmaya kıyamadan?
Belki ağlatırdım, belki güldürürdüm.
Yollara düşerdik seninle, bir ülke seçer,
Hayallerimizi yaşardık son sayfama kadar.
Sen nereye istersen, ben nereye götürürsem,
Rüya gibi hayatlarla tanıştırırdım seni...
Sen kimselerle paylaşmazdın, kendine saklardın,
O benim en gözde kitabım derdin..
Not bırakırdın belki de sevda kokulu sayfalarıma.
Sonra hüzünlenirdin ayrılan sevdalara,
İki damla göz yaşın hatıra kalırdı senden bana.
Ama zamana yayarak okurdun,
Bitirmeye kıyamadan, yormadan, yorulmadan.
Vazgeçemezdin en çok da benden.
Soran olursa, baş ucu değil, kalbimin kitabı derdin.
Yazarı kıskanırdın, keşke ben yazsaydım,
Baştan sonra dizelerinden ben aksaydım,
Benimle yazılsaydı derdin,
Sana bir sırr vereyim mi,
Şiirlerim olurdu sona doğru,
Hepsi de seni anlatan,
Sende canlanan.
Hasret kokulu, özlemlerle dolu,
Nematullah Habibi
Uzun zamandır böyle bir güzel şiir okumamıştım, yüreğinize, kaleminize sağlık
Reklam
Sen yine de yaşat beni.Düşler sokağı
Bir kitap olsam, okur muydun beni?
En sevdiğin satırda, çizmeye kıyamadan,
Kurutulmuş güllerle süsler miydin sayfalarımı?
Mesela tekrar tekrar okur muydun uyumadan?
Sabahları değinir miydi gözlerin bana güne başlamadan..?
Kalbinin rafına kaldırıp, ruhunda saklar mıydın?
En sıkıldığın hikayemde sabreder miydin
Yarım bırakmaya kıyamadan?
Belki ağlatırdım, belki güldürürdüm.
Yollara düşerdik seninle, bir ülke seçer,
Hayallerimizi yaşardık son sayfama kadar.
Sen nereye istersen, ben nereye götürürsem,
Rüya gibi hayatlarla tanıştırırdım seni...
Sen kimselerle paylaşmazdın, kendine saklardın,
O benim en gözde kitabım derdin..
Not bırakırdın belki de sevda kokulu sayfalarıma.
Sonra hüzünlenirdin ayrılan sevdalara,
İki damla göz yaşın hatıra kalırdı senden bana.
Ama zamana yayarak okurdun,
Bitirmeye kıyamadan, yormadan, yorulmadan.
Vazgeçemezdin en çok da benden.
Soran olursa, baş ucu değil, kalbimin kitabı derdin.
Yazarı kıskanırdın, keşke ben yazsaydım,
Baştan sonra dizelerinden ben aksaydım,
Benimle yazılsaydı derdin,
Sana bir sırr vereyim mi,
Şiirlerim olurdu sona doğru,
Hepsi de seni anlatan,
Sende canlanan.
Hasret kokulu, özlemlerle dolu,
Nematullah Habibi
Uzun zamandır böyle bir güzel şiir okumamıştım, yüreğinize, kaleminize sağlık
