Nasıl başlayacağım bilemiyorum. Bir romanı değil bir "yaşam" okudum ben. O kelimeleri okurken bir Yasemin kokusu tüttü burnumda. Ah Leyla sen ne naif bir insansın. Hissetmediğin duygulara yabancı ama en çok ta o duygularla var olansın.
"Yağmurdan sonra açan çiceksin,
Büyümemiş bir çocuk gibisin.
Yaseminler arasında bana da bir kere güler misin? "
Seni çok sevdim Leyla gerçekten tanısam ne kadar güzel olduğunu anlatmaya kelimelerim yetmez. Belki dış görünüşe göre diyeceğimi sandın ama asla senin ruhun güzel.
Ahu gözlü, zeki, yasemin kokulu Leyla,
Hoşcakal...