Ebubekir
@Nerex
29 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·291 syf.·
2021 25. kitabı
Çocuklar için ayrı ağaç, ayrı deniz, ayrı gökyüzü yapmamış doğa. Hep aynı ağaç, aynı deniz, aynı gökyüzü. Çocuklar bunlardan kendilerince ayrı anlamlar çıkarıyorlar. Ona bakarsan, herkesin ağacı, denizi, gökyüzü başkadır. Doğa, herkesin kendi dünyasına, herkesin kişiliğince giriyor. İşte bu yüzden köylüler için başka roman, kentliler için başka roman, işçiler, aydınlar, çocuklar için başka roman olmaz.
Umutsuz insan korkunç insandır. Kendinden, geçmişinden, geleceğinden, insanlıktan, yurdundan, bütün güzel şeylerden, umuttan umudunu kesmiş insan korkunç insandır, onun yapamayacağı insanlık dışı davranış yoktur.
İnsan mutluluğu üstüne düşünüyorum da, böylesi bir dünyada insana bir çıkar yol bulamıyorum. Bu dünya sevgisiz bir dünya. Dünyayı sevmeyenlerin, ağaçları, kuşları, ak bulutları, mavi göğü, akar suları, topal karıncayı, hasta kurbağayı sevmeyenlerin dünyası. İnsanoğlunu sevmeyenlerin dünyası.
İnsanın yozlaşma belirtisi, insanın sevgisizliğiyle başlar.