Nergis GÖZÜN
@Nergisgznn
Şu anda okuduğu kitap
"Babam bahçıvandı, şimdi bir bahçe."
Kitap, roman olarak geçiyor. Ama bir romandan ziyade yazarın babasının vefatından sonra babasıyla ilgili neredeyse her şeyi anlattığı bir hatıra defteri gibi.
Hastalık evrelerini, doktor görüşmelerini, ilaçları yani babasını ölüme götüren o evleri detaylıca ve insanı hüzünlendiren bir dille ele alıyor. Ve bu süreci geçmiş anıları da harmanlayarak, babasıyla olan ilişkisini hatta babasının kendi babasıyla olan ilişkisini ve süreç içerisinde ne duruma geldiğini de aktarıyor bize.
Yazar yaşadığı önemli bir kaybın, dününü bugününü ve yarınını ele alıyor. Oldukça hüzünlü bir konuyu sade ve akıcı bir dille anlatıyor.
Reklam
Çoçuk ve savaş
Kitap; bir otobiyografi. 1992-1995 yılları arasında yaşanan Bosna-Hersek Savaşı'nı, o zaman daha 7 yaşında olan yazarın gözünden görüyorsunuz.
O dönem çocuk olan yazar, savaşın başlamasıyla çocukluğunun nasıl elinden alındığını yazıyor. Evleri bombalandığı ve oyuncakları diğer tüm eşyalarla beraber parçalandığı için oyun oynayacak oyuncağı kalmıyor. Zaten diğer tüm çocuklar gibi dışarı çıkıp oynayamıyor çünkü karşı dağdan keskin nişancılar insan avında 7-24. Okula giderken bile vurulmamak için zikzak yaparak koşuyor ya da araçların ve binaların arkasına gizlenerek gitmek zorunda kalıyor diğer tüm Boşnaklar gibi.
Amerika'dan, Avrupa'dan yardım diye 30 yıllık kokuşmuş, hayvaların bile yemediği konseverler ve böceklenmiş paketli erzaklar yemek zorunda kalıyorlar. Çünkü yaşıdıkları başkent Saraybosna tarihin en uzun kuşatması altında.
İnsani olmayan şartlarda geçen 4 yılı anlatıyor yazar. Kitabı okurken aklınıza Gazze geliyor. O tarihte Bosna-Hersek'te müslümanlar ne yaşadıysa şuan aynısını hatta daha fazlasını Gazze yaşıyor.
30 küsür yıl önce Bosna Hersek'te savaş yüzünden çocuklukları ellerinden alınan Boşnak çocukları nasıl mağdur edildiyse şimdi de Gazze'de çocukların çocuk olmasına müsade edilmiyor.
Bu kitapla ilgili "Çocuklar bir kere, yetişkinler iki kere okumalı" diye bir söz duymuştum. Benim yetişkinlikte okuma fırsatım oldu ve çok sevdim.
Kitap; Pal Sokağında oturan, birbirleriyle yaşıt ve çok da zengin olmayan bir grup çocuğun tek oyun alanları olan arsayı Kızıl Gömlekliler'e kaptırmamak için verdikleri mücadeleyi anlatıyor.
Pal Sokağı Çocukları, 10 12 tane çocuktan oluşan bir grup. Grubun lideri Boka. Ona bazen başkan bazen general diyorlar.Oyuna ve mekana göre unvanı değişiyor. Değişmeyen şeyler ise Boka'nın çok akıllı,ağırbaşlı,herkes tarafından sevilen ve güvenilen bir çocuk olmasıdır.
Grubun en küçük ve en çelimsiz çocuğu sarışın Nemeçek'tir. Kimsenin ciddiye almadığı ve tüm angarya işlerin yaptırıldığı gruptaki tek er.
Kitabın baş kahramanı da Nemeçek.
Nemeçek, hem gruba kendini ispatlamak için hem Boka'ya olan sevgi ve saygısı için hem de vatan dediği arsa için kendisinden beklenilmeyecek cesaret örnekleri gösterir tüm kitap boyunca.
Grubun diğer üyeleri; Çonakoş, Geber, Çele, Kolnay, Barabas ...
Diğer tarafta kendilerine ait bir oyun alanı olmadığı için arsayı gözüne kestiren Kızıl Gömlekliler denilen düşman grubu var. Bu grubun başkanı Feri Atç'tır ve Pastor kardeşler de onu sağ koludur.
Kitapta bunların yanında grup içi tartışmalar, ihanet, kavga vb bir insan topluluğunun olduğu her ortamda rastlanacak türden olaylar da mevcut.
240 sayfalık ve bir çırpıda okunabilir bir kitap olan Pal Sokağı Çocukları'nı bitirdikten sonra boğazınızda bir yumru ile kalakalıyorsunuz.Ayrıca uzun bir süre isteseniz de o küçük, çelimsiz, sarışın Nemeçek'i unutamıyorsunuz.
