Yirmi altı yaşındayken katıldığım bir grup toplantısında
biri babasından şikayet ediyordu. Bir başka genç, "Sözünü kesiyorum kusura bakma, sana karşı içimde büyük bir öfke belirmeye başladı, bunu bilmeni istedim. Ben babasız büyüdüm,
senin baban var. Şükredecek yerde onun her davranışında bir
kusur bulman beni rahatsız ediyor," dedi. Şok olduk. Hepimiz etkilenmiştik. Ama çok şey de öğrendik. Bu sözler üzerine
uzun uzun düşündük. Bütün grup için güçlü bir deneyim, dürüst ve güçlü bir iletişim olmuştu. Bir kişinin farkındalığından
tüm grup yararlanmıştı.