Ancak bu dünyada yetişkinler de çocuklar gibi davranır, nereden geldiklerini ve nereye gittiklerini bilmezler, aynı zamanda gerçek amaçlarla hareket etmezler, bisküvi ve pastayla ya da sopayla yönetilirler.
Buradaki insanların nasıl olduğunu soracak olursan, sana şöyle açıklayayım: her yerdeki gibi! İnsanoğlu çok monoton. Çoğu, zamanının büyük bir bölümünü hayatta kalabilmek adına çalışarak geçiriyor, geriye kalan azıcık özgür zamanlar da onları o kadar korkutuyor ki, bu özgürlükten kurtulabilmenin yollarını arıyorlar. Ah insanoğlunun kaderi!