Gazze’nin Son Kitapçısı – Rachid Benzine
Bu kitapla ilgili söyleyeceğim ilk şey kısa ama insanın içine işleyenlerden
Kitap, bir fotoğraf karesiyle başlıyor. Gazze sokaklarında gezen Fransız bir fotoğrafçının, yıkıntıların ortasında hâlâ açık olan bir kitapçıya rastlamasıyla. Hayat neredeyse tamamen durmuşken, yaşlı bir adam bir köşede sakin sakin kitap okuyor. İşte o adam Nebil. Fotoğraf çekmek için başlayan bu karşılaşma, yavaş yavaş Nebil’in geçmişine uzanan bir hikâyeye dönüşüyor.
Nebil’in doğduğu gün ailesiyle birlikte yollara düşmesi, mülteci kamplarında geçen yıllar, gözlerinin önünde yaşanan kayıplar ve bitmeyen zulüm. Okurken sık sık kendime insan buna nasıl dayanır? diye sordum
Yıkıntılar arasında büyüyen çocuklar, tamamlanamayan hayaller, söylenemeyen cümleler. Hepsi sessizce ama çok güçlü bir şekilde aktarılıyor.
En çok da Nebil’in kitaplarla kurduğu bağ dokundu bana. Okumak onun için bir hobi değil, hayatta kalmanın bir yolu. Kitap kısa, çok hızlı okunuyor ama bitince insanın içinden hemen çıkmıyor. Bitirdiğim de içimde garip bir ağırlık vardı ama aynı zamanda kitaplara dair daha derin bir saygı kaldı
.