Neslihan Çeviken
@Nesliebern
Gerçeklerle boğulmuş hayalperest...
Şu anda okuduğu kitap
Nihayetinde her terk ediş, kişinin yaşamını değiştirirdi.
Romanların kendi benliğinden sıyrılıp bir başkasının ruhuna yaklaşmasına olanak sağlayışını seviyordu.
İnsan en nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz. Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü olmadığı fikri kuşatıyor beni.
Hiçbir şeyi önemsemediği zamanlar yapacak iş yoktu, umursamaya başladığındaysa işlerin sonu gelmek bilmemişti.
Kitaplar ona büyük bir haz veriyordu.
Özellikle roman okurken aniden kendini başka bir evrende buluyor.