Nasıl bir kulsun ki yüreğini hafifletiyor Rabbin...
Nasıl seviliyorsun ki bu ağırlığı alıyor üzerinden Yaradan.
Gel sabaha affedilmiş erelim bugün...
Daha çok sevsin Rabbim bizi...
Şükredelim.
Gökler başımızın üstünde, dağlar gözümüzün önünde, yolların üzerinde yürüyoruz. Bunlardaki işaretleri görmeyip daha büyük, bize özel bir mucize olmasını, özel bir mesaj gelmesini bekliyoruz. Halbuki mucizeler en sıradan zannedilen olayların içindedir.
Allah'ın ayetlerinden yüz çevirip gidiyorlar. Yani göklerin nasıl olduğunu, canlıların nasıl yaratıldığını, bu dağların yeryüzünü nasıl tuttuğunu, dağların arasındaki geçitlerin insanoğluna nasıl imkanlar sunduğunu fark etmiyorlar. Oysa biz yaratılışa her an şahit oluyoruz.