Nesly Han

Nesly Han
@Nessssss
Ayakkabı vurduğunda ayağının arkasında bir yara açılır, çorap giydiğinde o yara çoraba yapışır, çorabı çıkarttığında kabuk kopar ve tekrar kanar. İyileşmesi zaman alır. Ayakkabıyı çorapsız giyemezsin ,çorapla giysen yine yapışır . Aile yaraları biraz böyledir. Yürümekten vazgeçemezsin ve attığın her adımda canını acıtmaya devam eder.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne tuhaf, çoçukken bırakmaktan ölesiye korktuğun eli ,büyüdüğünde tutunca garipsiyordun. İnsan büyüdükçe elini çekiyordu annesinden.
Sular kesikken açık unutulmuş musluklar gibi usul usul akıyordu mutsuzluk üst katta. Bizim ev tavandan su alıyordu. Şıp şıp akıyordu üst katın mutsuzluğu üzerimize.
Ben seni terk edilmiş evlerin posta kutusunda bekledim .
İyi ki bitmiş Muazzez,bitmeseydi kalbim,ben hayatta kalayım diye , öyle kendi kendine kan pompalayacaktı. Şimdi öyle mi bak. Garibim;hayatta kalmak için ,bana rağmen bağımsızlığını ilan etme peşinde. Sahi Muazzez ;sensizliğin yüz ölçümü ne?