…eğer bu dünyada bir yerlerde, insanlar çocukları bombalıyorsa , bunu bilmeye gerek yoktu. O dünya zaten yanmış çocuk eti kokardı. Eğer bir yerlerde , başka çocuklar açlıktan geberip gidiyorsa , bunu da bilmeye gerek yoktu. O dünyanın zaten açlıktan nefesi kokardı. Ve çocukların burunları bu kokuları alır, ergen öfkesi olarak da geri verir.
Kalabalığın kayıtsızlığı karşısında yavaş yavaş sesi kesilen yaygaracı , gerçeği kabullenir ve çevresindeki boşluğu insanla doldurur. Buna , büyüme denir.