Belki de senin en büyük nasibin,
kalbinin yumuşaklığıdır.
Herkes servetini altınla,
makamla, güçle ölçerken;
senin hazinen incitmeyen, affeden,
şefkatle atan bir gönül.
Dünyanın sertliği karşısında senin en büyük zırhın kırılmayan değil,
kırıldıkça onarmayı bilen kalbindir.
Belki de rızkın sofrana gelen lokmada değil, kalbine sinen huzurdadır.
Çünkü yumuşak bir kalp;
dua ederken daha içten,
severken daha derin,
affederken daha asil olur.
Unutma, bazı insanlar dünyaya iz bırakır;
senin izinse merhametinle,
inceliğinle, kalbinin güzelliğiyle hatırlanacak.