Neettttt
@Nett
325 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·232 syf.·
2023 24. kitabı
“BEKLENEN GÜN GELECEKSE ÇEKİLEN ÇİLE KUTSALDIR..”
Peki ya beklenen gün hiçbir zaman gelmediyse ve siz çektiğiniz çilenizle ortada kaldıysanız? :))
57. Sayfadaki alıntıda “ Öyle bir şey ki, insan ‘artık sona gelmiş olsam bile beklemeye değmiş’ diyebilmeli”
Şeklinde bir alıntı geçiyor. Peki Uğruna ömrünüzü adadığınız bir bekleyişe son nefesinizde değmediğini anlamışsanız…
Beklemenin en kötü ihtimallerden bile daha kötü olduğunu ancak bu kadar güzel anlatabilirdi..
Tutkunun “korku” duygusunu yenen tek duygu olduğunu okumuştum bir kitapta. Tatar Çölü tam olarak bir tutkunun zamanla alışkanlığa, bağlılığa, sorgusuz kabullenmişliğe,yalnızlığa dönüştüğünü anlatan güzel kitaplardan.. Genellikle “yalnızlık” teması üzerinde durulmuş gibi görünse de kitapta çeşitli ironiler ve eleştiriler mevcut. Aynı zamanda bünyesinde bir insanın iç dünyasına dair şahane analizler ve somutlaştırmalar barındırıyor. Örneğin bir sayfası şöyle;
“ daha çok yol var mıdır? Yok, şu ilerideki Nehri geçmek, şu yeşil tepeleri aşmak yeterlidir. Belki de varmışızdır bile. Şu ağaçlar, kırlar, şu beyaz ev belkide bizim aradığımız şeylerdir. Bir an, bunun doğru olduğuna inanıp, orada durmak isteriz. Sonra, kulağımıza ileride daha iyisinin olduğu çalınır ve tasasız bir biçimde yeniden yola koyuluruz. İnsan, böylelikle, umut dolu, kendi yoluna gider durur, günler uzun ve sakindir, güneş yukarıda gökyüzünde parlamakta ve akşam bastığında üzülerek yok olmaya yüz tutmaktadır. Ama bir noktada, belki de içgüdüsel olarak, insan geri döner ve arkasındaki bir kapının kapanarak dönüşü olanaksız kıldığını fark eder. İşte o zaman, bir şeylerin değişmiş olduğunun ayırdına varırız. Güneş eskisi gibi kıpırtısız değildir, hızlı hareket etmektedir, ne yazıkki, henüz bakmaya bile fırsat bulamadan, onun ufkun ucuna doğru hızla
