Adı çok duyulan bir kitap. Fakat benim de şöyle bir huyum var ki popülerleştirilen şeyler, garip bir şekilde, bana itici geliyor. Millet övdükçe tam aksine okuyasım/izleyesim gelmiyor. Geç de olsa bu yargımu kırmaya başladım. Bu kitap da bu amacımdaki badamaklardan biriydi. Zeze'nin ağzından okumak çok güzeldi, tekrar küçüldüm resmen. Yaramazlıkları güldürürken bazı düşünceleri insanı sorgulatıyor. Kolay kolay ağlayan biri değilimdir, beklenmeyen sonlar çok ilgimi çeker ve hafiften tahmin ederim ama bu sonu gerçekten beklemiyordum, bana ağır geldi. Kütüphanede okuyordum, herkesin içinde ağladım :'( Yıllardır okumadığıma yanıyorum açıkcası, kesinlikle çocuk kitabı değil, düşündürüyor Şeker Portakalı