Oblomovka
@Nevinka
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telaş.
Şu anda okuduğu kitaplar
Birkaç yönden ona benzediği kabul etmeliyim, ama tevazu ve geri planda kalmak bunlara dahil değil. Bu özelliklerin bir insana bu dünyada ne kadar az şey getirdiğini öğrenmiş bulunuyorum. 
Labirentin sonunda ölüm olduğunu bilmemize rağmen şimdi beni ben yapan yolun, labirentte tutturduğum o yol olduğunu görüyorum.
Kendime bakıyordum… Kendime bakıyordum… Kendime bakıyordum… Kendime… Hangi kendime? Ben kimdim? 
Hayat dediğin şey nedir ki? Labirentlerden oluşan bir kutu…
Eğer geçmişe geri dönmek mümkün olsaydı, anneme beni ne kadar incittiğini anlatabilirdim.