Nerede bulmuştum yıkılan bendimi? Neydi suyumun kaynağı? Ney’di nefesimin rengi? Bir sormak vardı, bir de içine işlemek nakış nakış. Dedim ben neyin feryadıyım. Dedim ben aşka düşen feryadım. Kes çıkar toprağımdan bedenimi. Kes çıkar çığlığımı içimden. Çıktıkça ağlayayım ardımdaki toprağa bakıp. Kes çıkar bir Aralık sabahında da yakarayım başımdan dibime kadar, aşka düşeyim