Nihal
@Ni_hal
Her nasip vaktine esirdir.
"İçime çektiğim hava değil, gökyüzüdür." Bu gökyüzü, tüm bu yalnızlığımızın, bu yeni başlangıcın sessiz bir tanığı.
"Kendi ülkemde Selim olduğum için hapis yattım, burada da Selim olmadığım için mi hapis yatacağım?" Bunu yüksek sesle söylemişti, sesi odanın duvarlarında yankılandı.
Selim, "Kafka'nın Dava'sını okudunuz mu?" diye sordu. " İşte öyle... Sebepsiz bir kâbus, anlamsız bir dava. Bir sabah uyandık, suçluyduk; neden, nasıl, bilmeden."
Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Gelecek bir bilinmezlik değil, bir işkence sahnesiydi artık; kendisi ise o sahnede hem kurban hem de seyirciydi.