Mən təvazökar idim - məni hiyləgərlikdə müqəssir tuturdular; mən də qapalı adam olmağa başladım. Mən yaxşı ilə yamanı dərindən hiss edirdim; heç kəs məni oxşamır, hamı məni təhqir edirdi, mən də kinli oldum. Mən qaşqabaqlı, başqa uşaqlar isə şən və lağlağı idilər; mən özümü onlardan yüksək hiss edirdim, - məni onlardan aşağı tuturdular, mən də paxıl oldum. Mən bütün aləmi sevməyə hazır idim, - kimsə məni anlamadı; ona görə mən də hamını sevməməyi öyrəndim. Mənim solğun gəncliyim özümlə, yüksək cəmiyyətlə mübarizədə keçdi, istehzadan qorxaraq mən duyğularımın ən gözəllərini qəlbimin dərinliklərində gizlətdim; bu hisslər oradaca öldü. Mən doğru danışırdım - inanmırdılar; mən də aldatmağa başladım...