"Vitrin camına bir kağıt yapıştırılmış. Üstünde kararsız bir el yazısıyla "Taşındık" yazıyor. Yansımam tam yazının üstüne düşüyor. Kendime bakıyorum. Taşındık."
"Avare yaz günlerini özlüyorum en çok," diyorum." Gün doğarken yürüyüş yapmayı, öğlen uykularını, gün batımı sohbetlerini, uzun süren akşam yemeklerini, saatin kaç olduğunu bilmeden denizi seyretmeyi..."