Cenabı hakkın kullarını ne kadar çok sevdiğini anlatmak üzere Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) bir benzetme yapar ve çölde devesini kaybedip bütün yaşam umudunu yitiren birisi ölmek için uzandığında devesinin yanı başında görse ne kadar sevinirse yüce Allah da günahlarla Kendisinden uzaklaşan bir kulu tövbe edip kendisine döndüğünde ondan daha çok sevinir der.
Hikmet sahibi insanlar her şeyin yerini ve önemini kavramışlardır Önemsiz şeyleri abartma önemli şeylere ihmal etme hatası işlemezler en önemli şeyleri en önemsiz şeyler için feda edecek ahmaklıklar yapmazlar.
Yüce Allah şöyle buyurdu:
Kalbinden geçen şeylere bildiğim herhangi bir kulumun daha çok Benim zikrimle zaman geçirdiğini gördüğümde kulumun idaresini ve işlerini elime alır, onunla birlikte oturan arkadaşı, onunla konuşanı ve sırdaşı olurum.