Senin dışındaki herkesi öğrenilmiş normların çerçevesinde değerlendirmeye başladığın an içinde bir mahkeme kurulmuş demektir ve birileri bu mahkemeden çıkacak karara göre ya kötü ilan edilecektir gözünde ya da iyi… Ya güzel olacaktır ya da çirkin… Ya doğru olacaktır ya da yanlış…
Bilge insan, hayatını sakin ve sağlıklı yaşayan insan yargısız insandır. Kimseyi kendi normlarının içine sıkıştırmayı düşünmez bile. Bunun büyük bir haksızlık olacağını bilir zaten. Onun kendinden başka sorguladığı hiç kimse yoktur.
Tebanın hayır duası daimi olunca o memleket ayakta kalır ve her geçen gün gelişir. Ol melik, ol devr ü devletten nimetlenir ve bu cihanda iyi bir nam, öte cihanda kurtuluşa ererek vereceği hesap pek kolay olur. Nitekim atalar demişlerdir ki: “Saltanat küfür ile devam bulur; amma zulüm ve gaddarlıkla paydar kalmaz.”
Kaybedersen üzülebilirsin evet.. Ama önce kaybet, sonra üzül.
Yapamayabilirsin ve bu seni üzebilir, haklısın.. Ama önce yapamamış ol.
Bitmesini hiç istemeyebilirsin ve biterse üzülürsün, kabul. Ama önce kaybet.