Oturup da insanları ve içinde sürüklendikleri olaylar dizisini izliyorum usulca ve bir tebessüm yerleşiyor dudaklarıma. Öylesine ciddi yaşıyorlar ki hayatı, öylesine dalgaya alıyorlar ki kendilerini ve kaybolup gidiyorlar kendi elleriyle kurdukları saçmalık krallığında.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Başka insanların çöküşünün kendilerini yükseltebileceğini düşünen mahlukatlar var olmaya devam ettikçe kötülüklerin son bulacağına dair inancından bir halkayı daha yitiriyor insan.