Nietzche modern Dünya’nın kendini inşa ederken tüm değerleri değersizleştirdiğini söyler bu, din ve ahlak adına tüm değerlerin anlamsızlaşması ve eşleşmesi demektir.
Nihilizm mutlak ve doğru bilginin imkanı reddettiği için her türlü epistemik önermeye şüpheyle yaklaşır. Şüphecilik, nihilizmin kırbacıdır bunu her bir iddiasına karşı acımasızca kullanır.
Nietzsche’nin bağıra çağıra dikkat çektiği nihilizm bize şunu söyler: inanç, değer, bilgi, ahlak, ilke, gaye, amaç ve anlam gibi kavramların hepsi boştur ve bir temelden yoksundur insanoğlu ne yaparsa yapsın boşluğu dolduramaz. Mesele insanın anlamsızlık çukuruna düşmesi değil, varlığın ve var olmanın bizzat kendisinin anlamsız ve amaçları kocaman bir hiçten ibaret olmasıdır bu korkunç gerçekle yüzleşmek istemeyen insanoğlu bu büyük boşluğu doldurmak için din,bilim bir, sanat gibi pek çok yola başvurur ama her defasında hiç yenik düşer. Bireyin kendi hayatında yaşadığın anlamsızlık krizi, bu veılmaz hiçlik buhranının bir tezahürüdür.
Sokrates’in dediği gibi kimse bir şeyin suç olduğunu bilerek yapmaz. Önce onu zihninde meşrulaştırır, kendini yaptığının suç olmadığına inandırır ve ondan sonra yapar.