Aklının başında olduğu anlardan birinde, hemşirenin biri ona sordu:
"Nasıl olduğunuzu öğrenmek ister misiniz?"
Veronika, "Nasıl olduğumu zaten biliyorum," dedi
"Ve gövdemde sizin gördüğünüz değişikliklerle hiç ilgisi yok onların. Olan her şey ruhumda oluyor."
Derdimi dile getirdiğimde Edmundo Dayım bana ciddiyetle kulak verdi.
"İçine dert olan bu mu yani?"
"Evet, öyle. Başka eve taşındığımızda Luciano'nun peşimizden gelmeyeceğinden korkuyorum."
"Sence bu yarasa seni çok seviyor mu?"
"Sevmez olur mu..."
"Yürekten mi seviyor?"
"Kesinlikle."
"Öyleyse geleceğine emin olabilirsin. Biraz gecikebilir, ama bir gün mutlaka seni bulacaktır."