Nigar Osmanova

Nigar Osmanova
@Nikablog_
Aşk korkunç, çünki sizi müthiş bir gücle içine çekiyor. Dışarıdan küçücük görünen, ama içeride mantığınızı alıp götüren dev kütleli bir kara delik gibi. Kendinizi kaybediyorsunuz.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayat, özellikle insan hayatı bir meydan okumaydı. Hayat planlanmamışdı, amma sayısı sonsuza yakın güneş sistemlerinin pek çok yerinde vardı. İmkansız diye bir şey yoktu, bunu biliyordum, çünki aslında her şeyin imkansız olduğunu ve bu yüzden de hayatda mümkün olan her şeyin imkansızlıklardan ibaret olduğunu biliyordum.
İnsanlar şiddet ve hırsla şekillenmiş kibirli bir türdür. Yaşadıkları gezegini şuan için erişimleri olan yegane gezegeni yıkımın eşiğine getirdiler. Ayrımlarla, sınıflandırmalarla dolu bir dünya yaratdılar, ama kendi aralarındaki benzerlikleri görmeyi beceremediler. Teknolojiyi insan psikolojisinin uyum sağlaya bileceğinden daha büyük bir hızla geliştirdiler ve hepsinin delisi olduğu para ve şöhret için irelletmeye çalışıyorlar hala. İnsanların tuzağına asla düşmemelisin. Asla bir insanın yüzüne bakıp ta o insanın bütünün suçları ile ilişkisini gözardı etmemelisin. Gülümseyen her insan yüzü sadece eğilimlerinden ötrü ve ya dolaylı yoldan olsa da, hepsinin sorumlu olduğu dehşetleri gizler.
Gülmek, delirmek gibi tek çıkış yoluydu sanki. İnsanların acil çıkış kapısı.
Dünya, kendi istencimizle farkında olduğumuz şeydir. İnsanlar temel arzuları tarafından yönetilir ve bu da acı çekmemize yol açar, çünki arzular bizi dünyadan bir şeyler istemeye iter. Oysa dünya bir tasarımdan başka bir şey değildir. Aynı istekler gördüklerimizi de şekillendirdiğinde kendimizi tüketmeye başlar ve sonunda da delirip kendimizi burada buluruz.