Kitap Adı: Kafamın İçi Kıyamet
Yazar: Onur Kankaya
Tür: Deneme
Sayfa Sayısı: 152
Yazarın daha önce farklı bir kitabını okumuştum ve bu kitabını da merak ederek elime aldım. Derler ya, her kitabın bir zamanı vardır diye.
Gerçekten de öyle. Bazı kitaplar yol gösterir, bazıları teselli eder, bazıları ise insana “bir de buradan bak” der. İşte bu kitap tam olarak böyle bir kitap.
Okuyan herkese farklı şeyler hissettirebilecek bir yanı var. Kitapta birçok cümle “kalk”, “inan”, “önüne bak” diyerek başlıyor ve insanın iç sesine dokunuyor. Hepimizin farklı ruh halleri var; bazen güçlü, bazen kırılgan.
Yazar, bu gelgitleri örneklerle anlatmış.
“İnsanı en yakınları üzer” gibi hepimizin bildiği ama belki de unuttuğu cümleleri yeniden hatırlatıyor. Acılarımızın, pişmanlıklarımızın, kırgınlıklarımızın sadece bize ait olmadığını hissettiriyor. Sanki “yalnız değilsin” demek istiyor satır aralarında.
Kitapta altını çizdiğim ve beni en çok etkileyen bazı cümleler ise şöyle:
- Ben güçlüyüm.
- Değer gördüğün kadar değer verirsen, daha az hayal kırıklığına uğrarsın.
- Eskisi gibi değilim. İçten kahkahalarım yok mesela.
- Hayat gariptir ama hiç adil değildir.
- Kırılan kalbini sadece sen iyileştirebilirsin. Kalbine senden başkası ilaç olamaz.
- O uyku kaçıran, zonklayan acılar…
- Karşılaştığın kötü insanlar ve yaşadığın kötü anlar, seni mucizeleri beklemeye itmiştir.
- Ölü çiçekleri sulamak gibiydi unutmaya çalışmak.
- Bazı şeyleri ağlamadan anlatamazsın. Bu nettir.
Bazen “kafamın içi çok kalabalık” deriz ya. İşte tam da o anlarda okunması gereken bir kitap.
Ve bu da benden olsun:
Yalnız görünse de insan aslında yalnız değildir. İçinde bir sürü “kendi” vardır. Ama önce o iç sesi susturmayı öğrenmelidir... Aylin Özgür
#okudumbitti #morsandıktakiyazılar
Kitap adı: Aforizmalar
Yazar adı: Franz Kafka
Kitap türü: Dünya klasikleri
Çeviri: Osman Çakmakçı
Sayfa sayısı: 115
Kitaba başlarken, sadece farklı bir tür okumak istediğim için sayfalarda kaybolmayı umdum
Kaybolmadım, aksine kendimi buldum
Çünkü yazarın olayları ifade edişi ve betimlemeleri insana zihninde sorgulama ve hatırlama görevi aşılıyor. Kitabı kısa sürede okudum, çünkü her sayfada az ve öz aforizmalar vardı. İnsanı bıktırmadan, betimleme ve kelime kalabalığı ile yormadan.
Sayfalarda, tüm Aforizmalar numaralandırılmış tek bir tanesi kayıp.
Yazar günümüz dünyasını tarif etmiş adeta diyeceğim de, sanırım dünya hep böyleydi...
Kitaptan bazı alıntılar
- 1. Doğru yol yüksekte değil, yerin hemen üzerinde gerili bir ip boyunca ilerler. Üzerinde yürümek değil de, insanı çelmelemek içindir sanki.
- 3. Insanın belli başlı iki günahı vardır, öbürleri bunlardan çıkar: Sabırsızlık ve kayıtsızlık. Sabırsızlıktan, Cennetten kovuldular, kayıtsızlıktan geri dönemiyorlar. Ancak belki de belli başlı bir günah var. Sabırsızlık.... Sabırsızlıktan kovulmuşlardı, sabırsızlıktan geri dönemiyorlar.
- 15. Sonbaharda bir yol gibi: Tertemiz süpürülür süpürülmez yeniden kurumuş yaprakla örtülür.
- 16. Kafesin biri, kuş aramaya çıktı.
- 28. Kötüye bir kere kapıları açmayagör, kendisine inanmamız konusunda ısrar etmez artık.
- 30. Iyi, bir bakıma rahatsızlık vericidir
- 44. Bu dünya için kendini paralaman gülünç
- 67. Gerçeklerin peşinden paten kaymayı yeni öğrenen acemi biri gibi koşuyor, üstelik bir de yasak yerde egzersiz yapıyor.
- 77. İnsanlarla iç içe olmak, insanı kendisini gözlemlemeye teşvik ediyor.
- 94. Yaşamının daha başlangıcında iki ödev: Giderek çevreni daraltmak ve kendini bu çevre dışında bir yerde gizleyip izlemediğini sürekli
AforizmalarFranz Kafka · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 201734,4bin okunma