Kalbimin hüznünü insanların sevinciyle değiştirmem asla,kederle gözlerimden dökülen yaşların kahkahalara dönüşmesine de müsade edemem. Hayatımın hep gözyaşı ve gülümsemeyle sürüp gitmesini isterdim: Kalbimi arıtan, hayatın sırlarını ve muammalarını anlamama yardımcı olan bir gözyaşı ve beni insan kardeşlerime yaklaştıran Tanrı'ya şükrümün bir ifadesi olan gülümseme; kalbi ezik olan herkesle paylaştığım bir gözyaşı ve var olma sevincimi dile getiren bir gülümseme.
Can sıkıntısıyla yaşamaktansa arzudan ölmeyi isterim. Vicdanımda bir aşk ve güzellik susuzluğu olsun isterim; çünkü gözlerimi açtım ve gördüm ki,her arzusu yerine gelenler daha mutsuz, maddeye daha düşkün; bunun üzerine, ayrılık acısına katlanan insanların iç çekişlerine kulak verdim ve onları dinledim, tellerine bir virtüözün dokunduğu bir lavtanın sesinden daha tatlı bir arzu duyduklarına tanık oldum.