Nisa gül kızıl
@Nisagul_kzl
3 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
günahlarımızŞiir
Hayat bazen yasak bir meyve gibi,
ısırdıkça kanayan
ama tadında
vazgeçilmeyen
Yanlışlarımız bile şeker tadında
Günahlarımız,
dudaklarımızda eriyen bir sır;
karanlıkta parlayan mücevherler gibi
sakladıkça daha çok ışıldayan
Öyle anlar olur ki
kendini bırakmak istersin
akıntıya, geceye,
hiç direnmeden sana
Çünkü insan en çok düşerken özgür,
en çok uçurum kenarında canlıdır
Ve en tatlı şeyler hayatta
hep biraz yakar içi
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ben Buyum."
Yazarken buluyorum kendimi.
Kelimeler, sustuklarımın sesi oluyor çoğu zaman.
Dışarıdan sakinim belki ama içimde çok ses var.
Ve bazen tek bir satırda, koca bir fırtına diniveriyor.
Öfkem var.
Ama altında kırılmışlık saklı.
Anlamaya çalıştıkça, daha da yorgun düşüyorum bazen.
Çünkü çok düşünmek, insanı ikiye bölüyor — akıl başka, kalp başka çekiyor.
Kendimi “yarım” hissettiğim yerler var, evet.
Ama belki de bu eksik duygusu, fazlalığın ta kendisi.
Çünkü kimseyi tam yapmak gibi bir derdim yok, sadece anlaşılmak istiyorum.
Sözlerle değil, sessizlikle bile…
Eğer bir gün biri bana “Senin gibi olmak istiyorum” derse,
Bilirim ki doğru bir şey yaptım.
Çünkü ben sevilmekten önce, iz bırakmak istedim.
Derin, dürüst ve gerçek bir iz
BAŞKA BİR EVRENDE BEN
Belki başka bir zamanda doğsaydım,
Bu kadar acı çekmezdim.
Bu karanlık dönemin yüklerini taşımak zorunda kalmaz,
Daha özgür bir nefes alırdım.
Dünya belki daha katlanılır olurdu,
Ve yüreğim böylesine sıkışmazdı.
"Belkilerle" avunmak istemem,
Ama gerçekler hep karşımda,
Ne kadar yazsam da, içimdeki fırtına dinmiyor...
Sanki bu evrende sıkışıp kaldım.
Duvarlarımı yıkıp yürümek istesem de,
Bir adım atamıyorum.
Her şeyin farkındayım, ama kabullenmek ağır.
Bağıra bağıra haykırmak istiyorum,
İçimde biriktirdiğim tüm hisleri...
Belki o zaman yüreğim böylesine daralmaz.
Bu kadar canım yanmaz.
İhtiyacım olan tek şey,
Kendi kendimi tüketmeden önce,
Bu ağırlıklardan kurtulmak.
İyi gecelerŞiir
insan hiç ağlar mı birine olan aşkından?
ağlarmış ama
sonunda istediğini bulsa bile
fakat istediği gibi olmazmış... yinede korkarmış kaybedeceğinden hem onu hem gözlerindeki pırıltıyı hemde kendini...
her şeyi yaparmış çılgınlar gibi
fakat bilirmiş onu sevdiğini onun onu sevmediğini bilirmiş de yinede kabullenemezmiş
aşkının ikisi içinde yeteceğini zannedermiş avuturmuş kendini öyle de ama yinede gözyaşları bulurmuş yolunu