İnsan hayat planları tutmayınca çoğu zaman kendiyle (gölgesiyle) kavga eder. Bu kavga yalnız ve yıpratıcıdır. Gerçek dostluk ve biraz mesafe, insana öfkesini bırakıp gerçekçi bir kabullenmeye geçme imkânı verir. Bazen “gölgenin haklı çıktığı” anlar, yeni bir başlangıcın kapısını aralar.
Kısacası bu hikâye, hayal kırıklığı, iç çatışma ve dostluk üzerinden olgunlaşma temasını işleyen kısa, sembolik bir modern fabldır.
Yağmur Kuşları minimal hikâyenin yalnızca “kısa” olmakla ilgili olmadığını; tam tersine yoğunluk, ima ve okur katılımı üzerinden kurulan bir anlatı biçimi olduğunu açıkça ortaya koyuyor.
Söylenmeyen, eksiltilen ve ima edilen...
MÜSLÜM YÜCEL