Nisyan

Nisyan
Üniversite
16 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Yaşlandıkça bir anı makinesi dışında pek bi şeye benzemeyor insan.
1000Kitap
Reklam
Kaybını yaşadığım her şey, hayattaki en değerlimmiş gibi geliyor bana.
1919 yılı Mayısı'nın 19. günü Samsun'a çıktım.
Alıntı
Yetişkin bir adam, başka bir yetişkin adama vurduğunda araya giriyoruz. Ama yetişkin biri çocuğa vurduğunda sessiz kalıyoruz. Halbuki kırılgan olan, kalıcı yaralar almaya açık olan, yetişkin değil, çocuk. Bir adam başka bir adama vurduğunda, dayak yiyen kişi öylece dursa, kendisini korumaya yeltenmese ve bile isteye dayak yemeyi beklese bunu yadırgarız, değil mi? Ama çocuğun avucunu açıp öğretmeninin cetveline uzatmasını, sonra diğer avucunu açmasını yadırgamıyoruz. Çocukken benzeri bir sahneye şahit olan ve bu sahnedeki tuhaflığı görmeyen her insan, mutsuz bir çocukluk geçirmiştir. Çünkü bunu görmek ve olağan kabul etmek istismardır. Bunların normal olduğu bir dünyada doğup büyümek, size kimse bunların yanlış olduğunu göstermediği, söylemediği sürece istismardır. Burada cetvel yerine kötü bakma, azarlama, eleştirme gibi şeyleri de koyabiliriz.