reelni hrûza
@Nitimur
Seni de germiyor mu yaşam
20 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendi hayatını bana yansıtmak için benim hayatımı ele geçirmişti.Varolduğumu farketmiyordum artık;kendimde değil,onda varoluşuyordum.Onun için yemek yiyor,onun için nefes alıyordum.Her hareketimin anlamı kendi dışında,orada,tam karşımda,onda bulunuyordu.
Reklam
Bizi, birbirimizden ayıran gerçeği kavradım birden;onun üzerine düşünebileceklerim ona erişmiyordu;romanlarda görülen ruhbilimden fazlasını yapamamıştım.Oysa,onun yargısı beni bir kılıç gibi biçiyor ve varolma hakkımı bile sorguya çekiyordu.Doğruydu bu.Farkına varmıştım zaten;benim varolmaya hakkım yoktu.Rastgele ortaya çıkmıştım.
Çevremde,dayanacak sağlam bir şey;beni düşüncelerimden koruyacak bir sığınak aradım.Böyle bir şey yoktu.Sis ağır ağır dağılmıştı,ama tedirgin edici bir şey sürüklenip duruyordu sokakta.Belki gerçek bir tehlike değildi bu;soluklaşmış,saydamlaşmıştı.Ama sonunda insanın içine korku salan da buydu.
Ben geçmişimi nerede sağlayacağım?Geçmişinizi cebinizde saklayamazsınız.Onu koyacak bir eviniz olmalı.Gövdemden başka şeyim yok benim.Yapayalnız bir adam,salt gövdesiyle anıları durdurup saklayamaz.Anılar üzerinden geçip gider onun.Ama yakınmamalıyım.Çünkü özgür olmaktan başka şey istememiştim.
Bu işin başarıya ulaşmasının bana bağlı olduğunu duyuyordum.O an'ın karanlık anlamını ayıklamak,yetkinleştirmek gerekiyordu.Belli hareketlerin yapılması,belli sözlerin söylenmesi zorunluydu.Sorumluluğumun yükü altında eziliyor,gözlerimi faltaşı gibi açıyor,ama bir şey göremiyordum.