Güven,ruhun bir parçasının kanatlanıp küçük bir kuş olarak konmasıdır. Sığındığı ellere kırılganlığını sunacak kadar şeffaf ve narin,teslimiyetini ufak bir baskıyla kanatlarını kırabilecek ve sonunu getirebilecek parmakların arasında saklayacak kadar cesur bir kuş... Konduğu ellerin ona ihanet edip etmeyeceğini de ruhtan koparak kanatlanıp özgürlüğe sarılırken aslında kendi ölümüne uçup uçmadığını da bilemeyecek kadar saf...