Anne-Baba sevgisi yalnızca aynı kanı taşıyorlar diye kendiliğinden yeşerir miydi gerçekten?
Belki de Sevgi dediğimiz şey, birlikte geçirilen zamanla, paylaşılan anlarla yavaş yavaş büyüyen bir duyguydu.
Gerçi Sevgi her daim böyle yeşermezdi: Bazen aynı çatı altında geçirilen yıllar bile yabancılığı silmezdi.
-Neden oradaydın bilmiyorum ama iyi ki oradaydın.
-Başını çok ağır çarpmışsın belli ki.
-Bunun konumuzla ne alakası var?
-Ağzın değişik şeyler söylüyor.