Oysa insan aynı zamanda yardımlaşan, ihtimam gösteren, başkasının acısını paylaşan bir varlıktır. İnsan hisseder. Beyni sadece bencil akıl yürütme aygıtı olarak tanımlayan düşünce, ihtimam duygularını bile komplocu bir bakış açısı ile ele alır, 'yardım ediyoruz, çünkü bundan bir çıkar umuyoruz' der. Peki, neden bir gruba ait olmak bize kendimizi iyi hissettiriyor? Neden anlaşıyor olduğumuz hissi bu kadar değerli? Neden sonunda hiç menfaatimiz olmasa bile, gizli kapaklı yaptığımız bir yardım içimizi huzurla dolduruyor?
Hayatın kutsal sayıldığı, her hayatın yasının tutulduğu, her insanın yaşamı Hakkı bakımından eşit sayıldığı bir dünya olsun. Dünyayı efendilik taslayan birileri yüzünden Afganistan veya Sudan köylerinde çocukların ölmediği Bir dünya. Zalimlik yerine merhametin kurumlaştığı bir uluslararası ilişkiler ağı. Öldürmek yerine hayat sunmanın, acı vermek yerine ötekinin acısını ortak olmanın öne çıktığı bir yarın olsun.Yarın, başka bir ülke olsun.
Yarın yeni, başka ve güzel bir ülke olsun. Kelimeler onarsın, fakat acıtmasın. Adalet herkesin ortak değeri ve inancı olsun. Benim için doğru olanı öteki içinde doğru saydığım, benim için istediğimi komşum içinde istediğin bir mesuliyet ahlâkı olsun. Bir ihtimam ahlâkı.