Jean Morgan
@Noemotion
Kendi halinde okumayı, edebiyatı seven bir şahıs :)
Şu anda okuduğu kitap
Pandeminin başlangıç zamanlarında hastanede yatarken çıktığımda acaba ne okusam diyerek kitaplığımda yıllardır okunmayı bekleyen kitaplardan biriydi Sefiller. Ben de “sefil “ hissediyordum. Bir hastalıkla hayatım değişmiş, alt üst olmuş ama yaşamanın, nefes alabilmenin değerini anlamış biri olarak git gellerdeydim. Bu psikolojiyle bu kitabı da okumuş olmak güzel bir serüvendi.
Bilindiği gibi bir çok yayınevinin çevirisiyle sunulan kitaplar arasından Oğlak yayınevinin güzel çevirisi ve özenli baskısını satın almıştım. Aslında 4 cilt olarak yayınlananlar okuma açısından daha rahat olacağını düşünüyorum. Malum ağır oluyor sayfa sayısı arttıkça :) kol dayanmıyor uzun süreli olumalara :)
Kitap başlangıcında piskoposla başlaması ve de ilgi uyandıracak şekilde kitabın ilerlemesi hayli ilginç bir okumanın beni beklediğini düşündürmüştü. Doğrusu kitapla ilgili yorumları da okumadan kitaba başlamıştım. Daha sonra ilerleyen bölümlerde Jean Valjean de dahil olduktan sonra akıcılık daha da arttı. Kasvetli bir ortam , sıkıcı betimlemeler barındırmamasına rağmen dönem Parisi ve yönetim eleştirileri yeterli bilgisizliğimden dolayı biraz beni sıkmadı değil :) karakterler oturduktan sonra sanırım bir an önce olay örgüsünde ilerlemesini bekliyor insan. Dolayısıyla o belirttiğim eleştirisel bölümlerde sıkıldım tabi olarak . Bunu da belirttiğim gibi bilgisizliğime dayandırıyorum. Sonrasında 2. Cildin sonlarına doğru zaten elinizden bırakamayacak duruma geliyorsunuz.
Aslında normal bir okumayla daha kısa sürede bitirebileciğimi düşündüğüm bir klasik olmasına rağmen hem hastalık psikolojisinden çıkamamamdan hem de pandemi sürecinden dolayı uzun bir okuma oldu.
Jean Valjean gerçekten hep hayatım boyunca unutamayacağım bir karakter olarak yaşayacak. İsim unutkanlığımdan ismini anımsayacağımı
