Çok gençken içime kapandığımda, dikenlerim sadece kendime batardı. O dikenlerle baş etmesini bir şekilde becerirdim. Acıklı sesler çıkarmadan, sevgi beklemeden, kendimden başka kimsenin nöbetçi eczane olmadığı kuytumda bir köpek gibi yalardım yaralarımı.