Mehmet

Düşman, düşman olarak bilinirdi! Çünkü bir adı olduğu fark edilince bir insan olduğu da hatırlanabilir ve savaş artık o kadar da soğukkanlı geçmeyebilirdi! Tarih savaştığı insanların, örgütlerin, ülkelerin adlarını bilmeyen askerlerle doluydu!
Sayfa 364
Reklam
Ağladım. Hem de istediğim kadar! İnsanın gerçek özgürlüğü buydu: istediği kadar ağlayabilmek. Belki bir de, istediği şeye ağlayabilmek…
Sayfa 309
“Ben ne yapabilirim? diye sordum. O da, “Sev” dedi. “Sadece sev…”
Sayfa 302
Konuşmuyordum… İstesem konuşabilir hatta hiç susmayabildim ama kendimi anlatmak artık ilginç gelmiyordu.
Sayfa 292
İtaat, iradesinden vazgeçen için, dünyanın bütün hatalarını yapabilme özgürlüğüydü! İtaat, kişinin, kendi başına işlemeye asla cesaret edemeyeceği suçları gerçekleştirebilmesinin müthiş bir yoluydu! İtaat, her gün farklı biri olarak uyanılan bir rüyaydı!
Sayfa 223
Reklam