Sait Faik'in okuduğum ikinci kitabı.
Yazarın genel tarzından farklı olan ve yorumlardan anladığım kadarıyla en beğenilen ilk 3 hikayeyi ben anlayamadım. Bi daha okudum, ayıp değil ya yine anlayamadım. Benim eksikligim olsa gerek. Ama diğerlerini çok beğendim özellikle "dülger balığının ölümü".
Kitapta içiçe gecmiş pek çok hikaye var.
hikayeler masal tadinda ve çoğu birbirine benzer. hikayelerden çok
hikayeler arası geçiş ve anlatim hoşuma gitti.250 yıl önce yazılmış dini öğeler barındiran bi kitabı benzetmek belki komik olacak ama kitap, tarantino filmi gibi. başlık olarak bi isim yazıyor ve o kişinin hikayesini okuyup sonrasinda genel hikayeye dönüyoruz.