Özgürlükten yoksun kalınan ve zorunlu çalışmanın dışında , hapishane yaşamında belki de hepsinden beter olan bir şey daha vardı ki , bunu çok daha sonraları fark edebildim. Bunun adı da zorunlu birlikte yaşama idi.
Ben yanlızca mahkumiyetim sırasında en korkunç en sapık eylemlerin ,en canavarca, en iğrenç , rezil cinayetlerin karşı konulamaz şekilde neşeli bir çocuk gülüşüyle anlatıldığını duydum.