Yalnız ve sessiz evimin, camından dışarıyı seyre dalıyorum. Cam buğulanmış, aylardan sonbahar. Bir kuş sürüsü geçip gidiyor gökyüzünde, senden haber getirmişlerdir diye ümit ediyorum fakat nafile. Gökyüzü seni anımsatıyor, gözlerimi kaçıramıyorum. Simsiyah bir bulut geliyor hemen sonra. Yağmur yağacak belli. Bahçemdeki çınar ağacının geriye kalan son yaprakları da savrulup uçuyor ve ümidim artık kayboluyor. Yağmur başlıyor sonra, içimde biriken tüm ağırlıkları alıyor ve rüzgar hızla bende kalan hatıralarını da yok ediyor. Mutlu ve huzurlu bir gün... Elimde bir kitap ve masada duran bir kahve...
~ Gökyüzü