Kafanın içinde yaşıyorsun diye kusurlarına gereğinden fazla yükleniyorsun. Baktığın insanlar iyi, tam görünüyor sana, sanki hiç yanlış yapmamış, büyük pişmanlıkları yokmuş gibi en çok kendini suçluyorsun. Oysa girsen kafalarına; başka bir gün, başka bir yerde görsen onları... O zaman anlayacaksın; sen iyisin, sen yetersin. Bu boşluk ve boşunalık hissinin seni mahvetmesine izin verme. Kendindenle arana mesafe koy biraz da, uzat kendini, kısaltma.