-İnsanlara olan sevgim mi?
-Hayır dostum: İnsanları hor görmen! İnsanları hor görmen ve onun getirdiği safdil özgüvenin. İnsanları kendinden o kadar aşağı görüyorsun, onların fâni zavallılar olduğuna öyle inanmışsın ki, onlardan en ufak bir korku duymuyor, çıngıraklı yılanın başını okşamaktan çekinmiyorsun...
Neden mi? Anlaşılan insanın hayvani varoluşu bunu emrediyor; insan kitle halindeyken kötücülleşiyor, sınırlanıyor, akıldışılığa savruluyor. Kitle halinde insana her türlü hastalık kolayca bulaşabiliyor ve bütün geniş yollar, dönüp dolaşıp bir çıkmaz sokağa varıyor. İnsan, sanatı tam da bu yüzden yaşamdan üstün tutuyor!..