Ağaçkakan biçiminde olan bir kuşun, yerde böcek avlamaya uygun yaratılmış olması; neredeyse hiç yüzmeyen veya seyrek olarak yüzen yayla kazlarının, perdeli ayaklarla yaratılmış olması; bir ardıcın, dalmaya ve yarı-sucul böceklerle beslenmeye uygun yaratılmış olması; bir fırtınakuşunun, bir dalıcı martıya veya batağana uyan alışkanlıklar ve yapılarla yaratılmış olması ne tuhaftır! Ve bu örneklere daha nicesi eklenebilir. Ama her türün, sayıca çoğalmak adına sürekli çaba gösteriyor olması ve doğal seçilimin, her birinin yavaşça çeşitlenen torunlarını doğadaki işgal edilmemiş veya az-işgal edilmiş bölgelere uyarlamaya her daim hazır olması görüşü çerçevesinde, bu bulgular yalnızca tuhaf olmaktan çıkmaz, aynı zamanda öngörülebilir de.