İnsanların her gün yediği şeylerden şikayet etmek için hiçbir sebep yoktu, zira önümüzdeki miktar yeterliydi ve kömür madencileri muhakkak daha azıyla yetiniyordu.
O bahar akşamüzerinde Fernham'ın bahçeleri karşımdaydı, ıssız ve geniştiler. Işıldayarak tasasızca salınan uzun otların arasında nergisler ve çan çiçekleri, muhtemelen en güzel havada bile çok düzenli değilken şimdi ise rüzgar yüzünden köklerini çekiştirerek sağa sola savruluyorlardı.