“Hikayemiz tek bir hikaye.Bütün romanlar,bütün şiirler,içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur.Ayrıca bana öyle geliyor ki,kötülük hiç durmadan yeniden canlanıyor;oysa iyilik,erdem ölümsüzdür.Kötülüğün hep yeni,taptaze bir çehresi vardır,oysa erdem dünyadaki her şeyden köklü ve saygındır.”
“Onca belirsizliğin içerisinde,şundan eminim ki insanlar en üstteki zayıf tabakanın altında iyi olmak ve sevilmek isterler.Hatta kötülüklerinin çoğu sevgiyi kısa yoldan elde etme çabasıdır.Bir insan öldüğünde,yetenekleri,nüfuzu,dehası ne olursa olsun,sevilmeyerek ölürse hayatı kendi nezdinde bir fiyasko,ölümü ise soğuk bir dehşet olsa gerekt
ir.”
“Bu kokuşmuş yüzyılın canı cehenneme!
Bitirelim,arkasından da kapıyı kapatalım!Yeni bölüm,yeni hayat.Bu leş yüzyılın kapağını bir kapadık mı ellerimiz temiz olacak.Önümüzdeki manzara güzel.Bu temiz yeni yüzyılda çürüme yok.Bu deste hilesiz,bu yeni yıl destesinden hileli kağıt dağıtan bir şerefsiz olursa-onu bir helanın tepesine tersten çarmıha gereriz,işte o kadar.”