Acın sonsuz olduğunda, dünyanın kararmasını isteyecek olduğunda , yağmurdan sonra parıldayan yeşilliği , bir çocuğun uykudan uyanışını düşün.
Ömer Hayyam
Cihan gülümseyerek mırıldandı:
- Yedi yaşamım olsaydı , birini mutlaka burada geçirir , şu kerevete uzanır, şu şarabı içer, parmaklarımı şu kaseye daldırır, mutluluğu şu tekdüzelikte bulurdum.
Ömer:
- Bir , ya da üç , ya da yedi yaşamım olsaydı , her birini burada geçirir , elim saçlarında şuraya uzanırdım , diye yanıtladı.