Şimdi babamı anlıyorum ve artık verdiği sert hükmü
rahatsız edici bulmuyorum. Ne hasta ne de sakat olduğu halde kırk
yaşında para kazanmak için fazla ödlek, fazla tembel ya da fazla işe
yaramaz olanlara tepeden bakmasını anlıyorum. Tabii kastettiğim çok para değil, çünkü bunun için şansa, büyük bir kurnazlığa,
kaba bir bencilliğe ya da kör talihe ihtiyaç var. Kastettiğim, bir insanın kendi gücüyle, kendi yaşam koşullarının elverdiği imkânlar
çerçevesinde kazanabileceği para; bu parayı da ancak bir şekilde zayıf ya da ödlek olanlar elinden kaçırır.